KONTYNENTY

  • Azja
  • Afryka
  • Ameryka Północna
  • Ameryka Południowa
  • Europa
  • Australia
Informacje

Masyw Vinsona - masyw górski na Antarktydzie o wysokości 4892 m n.p.m.. jest najwyższy na tym kontynencie. Leży w Górach Ellswortha w paśmie Sentinel na Ziemi Ellswortha w Zachodniej Antarktydzie. Vinson stanowi nunatak skalny otoczony ze wszystkich stron lądolodem. Zdobyty 18 grudnia 1967 przez Amerykanów. Pierwszego polskiego wejścia dokonała Mariola Popińska 16 stycznia 1995 roku.

Mount Vinson  położony jest w jednym z najbardziej fascynujących miejsc na świecie - na ziemi niczyjej nie będącej terytorium żadnego państwa, czyli na Antarktydzie będącej światowym biegunem zimna (najniższa temperatura odnotowana na rosyjskiej stacji Wostok to - 89,2 0 C!), najwyżej położonym kontynentem, a także najbardziej suchym, wietrznym oraz pokrytym najgrubszą warstwą lodu miejscem! Mount Vinson oddalony jest o prawie 1000 km od Bieguna Południowego oraz około 2000 km od północnego czubka Półwyspu Antarktycznego. Stanowi część Gór Ellswortha oraz pasma Sentinel, w którym znajdują się najwyższe szczyty Antarktydy. Szczyt został nazwany na cześć kongresmana Carla G. Vinsona za stanu Georgia, który był gorącym orędownikiem idei eksploracji Antarktydy w latach 1935-1961. Zaś pasmo Ellsworth upamiętnia Lincolna Ellswortha, który w latach 1934-1939 wykonał wiele lotów rozpoznawczych ponad Antarktydą.

Również w przypadku tego szczytu logistyka stanowi tę trudniejszą część. Wyzwaniem jest już dotarcie na kontynent antarktyczny do bazy Patriot Hills, jako, że latają tam tylko okresowo niewielkie samoloty wojskowe w zależności od warunków pogodowych, które muszą być sprzyjające, aby samolot w ogóle wystartował. W okolicach Vinsona w lecie można spodziewać się około 20-300C poniżej zera, mogą wystąpić tam zadymki śnieżne  oraz bardzo silne wiatry. Trzeba umieć radzić sobie w warunkach zimowych oraz znać techniki poruszania się na lodowcu.

Mount Vinson po raz pierwszy został zdobyty przez amerykańską wyprawę American Alpine Club oraz Towarzystwa National Geographic. 17 grudnia 1966 r. szczyt osiągnęli Barry Corbet, John Evans, Bill Long i Pete Schoening, po założeniu trzech kolejnych obozów. W tym samym miesiącu na Mount Vinsona weszli jeszcze dwukrotnie inni członkowie wyprawy. W ten sposób zdobyty został ostatni ze szczytów Korony Ziemi, który najdłużej bronił się przed ludźmi ze względu na izolację geograficzną. Tymczasem wspomniany zespół pierwszych zdobywców Vinsona pod wodzą Nicholasa B. Clincha kontynuował działalność górską na Antarktydzie, zdobywając wiele innych, technicznie trudniejszych, choć niższych szczytów, np. Tyree albo Shinn, czy Gardner. Dzisiaj na szczyt prowadzi wiele dróg, wytyczono różne ich warianty, np. drogę przez przepiękny wiszący lodowiec na ścianie zachodniej. Standardowa droga prowadzi przez Lodowiec Branscomb; przeważnie cała wyprawa zajmuje około tygodnia wraz z przelotem z Ameryki Południowej. Nic dziwnego, że niektórzy, niesyci wrażeń, decydują się przy okazji Vinsona odwiedzić także Biegun Południowy

Program

- przelot z Warszawy do Santiago de Chile
- przelot do Punta Arenas
- odprawa przed lotem na Antarktydę, ważenie bagażu, sprzętu
- przelot do bazy w Patriott Hills. Nocleg w Patriott Hills
- przelot do bazy pod Vinsonem na 2200 m.n.p.m
- aklimatyzacja w okolicach bazy, trening ze sprzętem
- podejście z saniami po lodowcu do obozu 1 na 2650 m.n.p.m
- podejście do obozu wysuniętego, który położony jest na przełęczy pod Vinsonem na wysokości 3175m. 
- atak szczytowy
- zejście do bazy
- przelot do Patriott Hills
- 5 dni rezerwy
- przelot do Punta Arena
- przelot do Santiago
- powrót do Polski

Koszt ok. 42000 usd zł

W koszt wliczone są:

organizacja wyprawy, noclegi w namiotach wyprawowych oraz na campingach i w schroniskach, ubezpieczenie alpinistyczne, wyżywienie w górach, opłata szczytowa, przelot do Chile i do Punta Arenas a potem do bazy na Antarktydzie i z powrotem, przelot taksówką powietrzną na lodowiec i z powrotem, transport drogowy, gaz, sanie, łopaty, radio, piły, trasery, liny.

Porady

Procedury opłat

Zaliczkę w kwocie 60000zł należy wpłacić na 5 miesięcy przed wyjazdem, reszta na 4 miesiące do wyjazdu, wszelkie zwroty pieniędzy w wypadku wycofania się uczestnika z wyprawy są dokonywane do dnia wyjazdu po potrąceniu kosztów związanych z wyprawą ( bilety, ubezpieczenia, pozwolenia itd. )

Potrzebne dokumenty

Paszport

Transport

Samolot, awionetka, sanie

Zakwaterowanie

Hotel, namioty

Jedzenie

Jedzenie przygotowujemy w górach sami na kuchenkach gazowych, bary w mieście

Załoga

Jeden przewodnik na 3-6 osób

Zdrowie i ubezpieczenie

Wykluczony jest udział osób którzy nie mogą przebywać w górach ze względu na chorobę wysokościową, ubezpieczenie alpinistyczne

Pogoda

Bardzo niskie temperatury do –40 stopni Celsjusza, silnie opalające słońce

Extra wydatki

Restauracje, alkohol, pamiątki

Osobiste wyposażenie

- 2 pary grubych skarpet wełnianych,

- inne grube skarpety termiczne- 2 pary,

- cieńsze skarpety górskie- 4 pary,

- spodnie polar 100- 2 pary,

- spodnie polar 300,

- spodnie gore-tex lub podobne,

- stuptuty,

- koszulki oddychające 2-3 sztuki,

- bielizna polar 100,

- bluza polar 300,

- sweter puchowy,

- kurtka gore- tex,

- 2 pary rękawic polarowych

- rękawice puchowe,

- botki puchowe do spania

- ewentualnie zamiast łapawic goretex i mogą być bardzo ciepłe 5 palcowe rękawice,

- czapka,

- ochrona głowy przed słońcem

- śpiwór

- plecak minimum 70l,

- plecak 30l,

- wór typu transportowego do przewożenia bagaży na mule (opcjonalnie),

- okulary lodowcowe (plus gogle lub drugie zapasowe),

- krem  min.uv 40- najlepiej Vichy,

- maska przeciwwiatrowa,

- gruba, dobrze izolująca karimata ewentualnie mata samopompująca,

- folia NRC,

- menażka, sztućce,

- 2 rolki papieru,

- czołówka z zapasem baterii litowych,

- zegarek,

- termos 0,7- 1 l,

- przybory toaletowe,

- bielizna,

- buty trekkingowe,

- buty techniczne

- sandały

- ubrane letnie na dół (m.in. warto mieć spodnie typu safari z odpinanymi nogawkami)

- raki dopasowane do obuwia,

- kije teleskopowe,

- palnik gazowy

- rakiety śnieżne